Resultaten voor hoe krabbepoten openen

Eetplezier: Verwenweekend Zuid Limburg

http://eetplezier.blogspot.be/2012/03/verwenweekend-zuid-limburg.html

... et inmiddels is gaan miezeren, besluiten we een rondrit door de Limburgse heuvels te maken. In Epen houden we halt bij de Gerardushoeve. Bij de aanblik van de naam borrelen er vage flitsen van recensies omhoog. Eenvoudig, maar goed eten. Pretentieloos. Zeker de moeite waard. Jawel, dat stond ergens opgeschreven. Ofwel de tijden zijn sindsdien ernstig gewijzigd ofwel Man en ik glijden af richting blasé bestaan. Wij zien weinig redenen tot vrolijkheid. Dat begint al bij de buitenkant. Immense ramen omlijst door onderhoudsvrije stalen kozijnen, het traditionele uithangbordje met een biermerk, bloembakken zonder bloemen. Gelukkig ontbreken binnen de rood-papieren kleedjes op formico tafeltjes.Het is er druk en rumoerig. Om 14.30 wordt er al volop gegeten van zoervleis en andere lokale produkten. Er hangt een bijzondere lucht. Komt deze van het bekende zoervleis of van het vele prefabvoedsel? Ik zie grote schalen frites voorbij komen en zalmsalades met veel kleddertroep. Tegen beter weten in bestellen we opnieuw vlaai bij onze koffie/thee. Opnieuw geen verrukkelijk gebak. Beetje kartonachtige onderkant royaal belegd met vruchtenpulp. Is dit nu de vlaai waar Limburg zo beroemd door is? Ik betwijfel het andermaal. Verder maar weer. De miezerregen heeft plaatsgemaakt voor een grijze, mistige atmosfeer, zodat we besluiten richting Eupen/Malmedy te rijden. Mooie doorkijkjes en fantastische vergezichten, zo heet dat toch? Ho! Stop! Ik lees op een groen bordje Abbay Val-Dieu! Is dat even boffen, waar kaas gemaakt wordt, kan er bijna zeker ook kaas gekocht worden. We tuffen snel op ons doel af, want het loopt inmiddels tegen half vijf. En dit is een unieke kans om wat lekkernijen in te slaan. Bij aankomst spoeden we ons als hazen richting winkel. Slaan uiteraard verschillende Val Dieu kaasjes in, maar ook de diverse abdijbieren, echte Aubelse boter en de originele – hiephoi – Luikse stroop. Nu ik de buit binnen heb, resteert er voldoende tijd om de abdij te bezichtigen. Het is er groot en koud als in een koelcel. Ik steek een kaarsje aan. De bijbehorende 50 eurocent moet ik met geweld het offerblok in slaan. Cisterciënserklooster lees ik ergens. Ha, eindelijk een woord uit het Groot Dictee der Nederlandse Taal dat ik sindsdien foutloos weet op te schrijven. Hoewel de gebedsruimte devotie en rust uitstraalt, kan ik de gedachten aan grijpgrage handjes die wellustige handelingen plegen, niet verdrongen krijgen. Excusez moi.  Op de terugweg komen we niet één eetgelegenheid tegen die de moeite waard is. Man heeft geen zin om verder te zoeken, ik eigenlijk ook niet. Zoals altijd heb ik mijn lijstje met prijzenswaardige restaurants niet bij me. We besluiten in het restaurant van het hotel te eten. We nemen er de tijd voor. Aardappelsoep met truffel met Livarspekjes. Red Snapper met Ratte aardappeltjes. Bavarois van ananas met kokos en gemarineerde spongecake. Voortreffelijk allemaal. Na het voedzame ontbijt op zondag rijden we zonder navigatie richting Maastricht. Op die manier kom je via de Bemelerberg en de Gulpenerberg in de h ...