Resultaten voor dame blanche
Eetplezier: Nell en het geheim van de kwaadaardige crumble
http://eetplezier.blogspot.be/2012/05/nell-en-het-geheim-van-de-kwaadaardige.html
... t het aan die onwillige, geen-zin-om-te-kneden handjes van me? Is mijn karma fout? Staat mijn aureool misschien scheef? Help deze dame met mogelijke oplossingen de zomer door. De eerste aardbeien hebben zich al aangekondigd en de frambozen staan al te dringen. Ik blijf dol op rood fruit, toegedekt met een laagje knapperigheid. Zonder lijm. Dus voor iedereen die wil/kan helpen: Roept u maar!! O ja, op de foto een rabarbercrumble. Valt jullie al iets op? Geplaatst door Nell Nijssen op 21:38 Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op Twitter Delen op Facebook ...
Recept lintpasta met biefstuk, komkommer en sesam | | Onno KleynOnno Kleyn
http://www.onnokleyn.nl/recept-lintpasta-met-biefstuk-komkommer-en-sesam/
... Recept lintpasta met biefstuk, komkommer en sesam Ach, wat jammer nu! Ik lees in de nieuwsbrief van de altijd actieve Kookstudio Udo in Den Haag dat het Nederlands elftal vanavond, 9 juni speelt, terwijl ik mijn foto’s ga inplakken! Nou ja, niets aan te doen. ...
Eetplezier: Het Postkantoor - Goes
http://eetplezier.blogspot.be/2012/10/het-postkantoor-goes.html
... mp; tostini, pizza’s, pasta’s, maar ook smakelijke vis- en vleesgerechten. Jammer alleen dat er na onze binnenkomst twee jongedames van de bediening vage handelingen staan te verrichten, zonder op te merken dat hun twee nieuwe gasten al minstens vijf minuten zitten rond te kijken. Uiteindelijk wordt het servetten vouwen gelaten voor wat het is en neemt een dame zonder al te veel belangstelling onze bestelling op. Kom op jongens en meisjes, dat moet jeugdiger, dynamischer, met meer spirit kunnen! Een gast wil zich gewaardeerd, maar bovenal welkom voelen en dan doet een glimlach waarmee je tegemoet wordt getreden, vaak wonderen. Alle neuzen dezelfde richting op en de magie van een gastvrij Postkantoor is geboren. Voor het overige niets dan lof. Doordachte entourage en sfeer. Een uniek gebouw met schitterende elementen. Lekker veel ruimte. Lekkere hapjes en drankjes. Zat Goes op dit Postkantoor met al zijn mogelijkheden niet héél hard te wachten? Vanaf nu kun je terecht op de Grote Markt 14. Om koffie te drinken of een glaasje wijn. Om uitgebreid te eten of gewoon, om lekker lang en genoeglijk te kunnen relaxen. Geplaatst door Nell Nijssen op 14:39 Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op Twitter Delen op Facebook Categorie: Restaurants ...
http://lepeltjeliefde.blogspot.be/2012/04/lentefrisse-frittata-met-doperwten.html
... ©n met truffelaardappel, groene asperge, pompoen en tijm. Voor een frittata gebruik ik vaak een restje groente. Als alleenwonende dame heb ik altijd wel wat liggen. Van een halve courgette. Tot een aangebroken XL-verpakking verse spinazie. Of misschien wel de beruchtste: een zak erwtjes dat me vaak nog dagenlang lastigvalt als mijn vriezer geen plek meer heeft. Intussen weet ik het steeds beter om te buigen naar een smaakvol feestje. Mede dankzij de frittata, waar ik mijn laatste restje diepvrieserwtjes nu liefdevol in kieper. Samen met geitenkaas en munt bijvoorbeeld ...
http://lepeltjeliefde.blogspot.be/2012/08/gepofte-appeltjes-met-lavendelsuiker-en.html
... vijzel. Ik kwam op het idee bij de tentoonstelling De Etende Mens (aanrader overigens!). Daar verleidde een enthousiaste Engelse dame mij om een gezichtsmasker te maken. Dus ik plukte wat verse lavendelbloemen in de hal, waarna zij wees op de vijzel: 'put it in there with some sugar.' Na even vijzelen hield ik een fijn poeder over. Lavendelsuiker uit de vijzel. Dat ik daar niet eerder aan had gedacht! Lekker snel. En ook sterker van smaak dan wanneer je suiker slechts parfumeert met lavendel. Ofwel: suiker me ...
Het verhaal achter La Festa della Pecora.
http://photo-copy-ann.blogspot.com/2013/07/het-verhaal-achter-la-festa-della-pecora.html
... ienden waren een bonte mengeling van artiesten, communisten, wetenschappers, filmmakers en andere zonderlinge zielen. Heerlijk.De dame hierboven zei altijd: in mij zit er héél véél schoonheid. Kun je haar ongelijk geven? Het was trouwens zij die de heerlijke kaas gemaakt had en een dessert met filodeeg bovenaan en onderaan en daartussen overheerlijk ijs. Za-lig!Deze twee mensen hebben elkaar gevonden tijdens de naweeën van de aardbeving. Waar ongeluk toch allemaal niet goed voor is.Sabrina hierboven vertelde me dat het de eerste keer was in vier jaar dat er niet gehuild werd op het feestje. Al deze mensen hebben ofwel hun (t)huis of hun werk verloren of zelfs allebei tijdens de ramp.Wij kunnen ons gewoon niet voorstellen hoe ingrijpend zoiets moet zijn. Dit zijn de mensen die we op televisie gezien hebben, maandenlang levend in tentenkampen. Waarvan Berlusconi laconiek zei: je moet het maar zien alsof je op vakantie bent. Het kalf.Bovenstaande meneer was ongelooflijk verlegen maar wel een heel lieve man. Hij liet ons van alles proeven waaronder een overheerlijk kruidendrankje. Zo lekker man.Je voelde er echt de bijzonderheid van het moment in de lucht hangen. Ik had constant het gevoel dat ik aanwezig was in een scène van La meglio gioventù. Ik ga het nooit vergeten.De chef hierboven was in het begin het minste blij met onze aanwezigheid, maar naderhand was 'm toch ferm content dat we zijn stoofschotel lekker vonden. Zijn geadopteerde zoon was dol op hem, zo schoon om te zien.Hierboven zie je F ...
http://photo-copy-ann.blogspot.com/2013/07/la-festa-della-pecora.html
... den steeds meer mensen toe. Iedereen had wel iets mee. Iemand had zelfs een heuse zelfgedroogde ham meegebracht. Zalig.Een andere dame had een kaas (cacciocavallo) meegebracht die ze altijd in de meimaand maakte omdat dan de schapen de meeste kruiden aten en dus zeer smaakvolle melk voortbrachten. Die kaas werd dan 1 jaar onder de grond gerijpt. Het resultaat is een zoet-zoute kaas die elke pecorino doet verbleken. Wat een smaaksensatie!Anderen hadden dan weer gebakken pasta mee, of slaatjes (er zat zelfs een berberse rijstschotel bij). Of wijn, of een vat bier...In het plaatselijke brood wordt maar weinig zout (of vaak zelfs geen zoals bij de Toscanen) gebruikt. Dit heeft twee redenen, ten eerste omdat wat ze erop doen vaak al zout genoeg is en het dus een voor een perfect evenwicht zorgt. Anderzijds komt het door een oude belasting van de Paus. Die had een taks gevraagd op het zout dat in het brood gedaan werd. De plaatselijke bakkers zagen die extra taks niet zitten, en bakten gewoon brood zonder zout. Probleem opgelost.Ondertussen was het schaap klaar en kon er gesmuld worden.Het resultaat was een heerlijk smaakvolle stoofpot. Vol van smaak, zonder vieze geurtjes en perfect gegaard.En die ham, die was gewoon op.Morgen ga ik verder met het Festa della Pescara, maar dan eerder over de mensen zelf. Want ik heb daar heel wat mooie mensen mogen ontmoeten.Ciao!Ann ...
Eetplezier: Verwenweekend Zuid Limburg
http://eetplezier.blogspot.be/2012/03/verwenweekend-zuid-limburg.html
... leine hapjes erbij. Dat pakt anders uit. Niet gereserveerd, nee. Is dat een probleem? Jazeker, knikt de niet zo heel vriendelijke dame bij binnenkomst. Alle tafeltjes zijn gereserveerd. Mogen we dan misschien aan de niet-ingedekte tafel bij de schouw plaatsnemen? Oké, dat mag, maar alleen omdat we het zo aardig vragen ;-). En gaan we dan ook wat eten toch? Jeetje, over gastvrijheid gesproken. Ik slik mijn opkomende wrevel weg. Een jongere dame komt vragen wat we willen drinken. Een sauvignon blanc graag voor mij. Die hebben ze niet, deze dame is echter wel zo bereidwillig een fles Waka Marlborough Nieuw-Zeeland te openen. Die stuift het glas uit, een aangename, frisse wijn. Een ieniemienie amuse wordt gebracht. Iets met roggebrood, kaas en olijf. Niet spectaculair. Als voorgerecht neem ik de bouridde bouillon met ravioli van spinkrab, gemarineerde venkel, groene courgette en kamille-olie. Delicaat en superlekker, met name de flinterdunne ravioli. De Man smikkelt van zacht gegaarde kalfsborst met kalfstong, crème van Hollandse champignons, peterselie, zoetzure bundelzwam en gepekelde sjalottenvinaigrette. Als hoofdgerecht voor mij de op de graat gegaarde zeeduivel met langoustine ravioli, venkel, courgette, wortel, kamilleolie en alweer de bouridde-bouillon. Op de vis valt niets aan te merken, deze is van een perfecte cuison. De diverse groenten zijn echter stuk voor stuk zoet-zuur van smaak. Voor mij een ongelukkige combinatie bij de vis. Aan de andere kant van de tafel is het bord gevuld met zacht gegaard Hollands runder staartstuk en gestoofde sukade met bloemkool, piccalilly, Amsterdamse ui en jus van notenboter en lange peper. Minpunt is de net iets te lang gebruinde boter, waardoor een bitter smaakje ontstaat. Ook de Amsterdamse uien kunnen de man niet bekoren. Kennelijk heeft de keukenbrigade hier een voorkeur voor zure toetsen; iets waar Man en ik beiden niet erg van houden. Hebben we daarom slecht gegeten? Nee, dat zeker niet. Misschien wordt er in de toekomst nog gesleuteld aan een perfecte balans van smaken, als het zover is reizen we zeker nog eens af naar Tilburg. Dan zijn we plotseling weer thuis. Ons eigen bedje voelt als een warme jas. Vertrouwd en passend. Onze eigen geuren, onze eigen plekjes en jeuh, de televisie op een dusdanig functionele plek waardoor we niet langer een verzwikte nek oplopen. Leve thuis! Leve het gewone leven! Inclusief al zijn verrassingen……. Geplaatst door Nell Nijssen op 19:49 Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op Twitter Delen op Facebook Categorie: Leuke adresjes ...
Voorbij het einde van de wereld
http://kamelenvoer.blogspot.com/2013/01/voorbij-het-einde-van-de-wereld.html
... ttelends je wil eten. We stonden met alle kinderen, opa, oma en tante gebogen over de bakken, druk wijzend, en een oudere Chinese dame krabbelde geduldig alles op een papiertje. Een voor een kwamen de lekkernijen op tafel. De bamboeschelpen met gember en lenteui die de kinderen gretig leegslobberden. De krabben, gemarineerd in honingzoete saus. De gegrilde inktvis. De kangkong met sambal. De gebakken groente stinkbonen. De vis waarvan ik de naam vergeten ben. Dit alles aten we met gestoomde rijst en heel veel kopjes jasmijnthee. Met volle buiken wachten we op het piece de restistance: De kreeft. Eigenlijk hadden we geen honger meer. Maar voor deze koning van de zee hadden we nog een klein plekje overgelaten. Vol trots kwam de Chinese man hem binnenbrengen. Sprakeloos keken we naar het monster op de schaal. Ik porde er even in met mijn chopstick. Is dat kaas, vroeg ik de man ...
Uit de keuken van Levine: Is wat je ver haalt lekker? (2)
http://uitdekeukenvanarden.blogspot.be/2006/10/is-wat-je-ver-haalt-lekker-2.html
... wel eerst maken).Even een kort verhaaltje bij de foto van Amy's winkel. Konden er niks aan doen, maar we moesten erg lachen om de dame (?) die je op de foto ziet staan. (Ik ben het dus niet, tis maar dat jullie dat weten :-)....). Ze kon zo zijn weggelopen uit een film, ze zag er erg komisch uit, het leek alsof ze een robbertje gevochten had (kapotte kousen), maar dat was toch niet zo, ze had ieder geval geen hulp nodig. Wat ze daar nou stond te doen behalve bellen met haar mobieltje? Geen idee.In het verhaaltje bij dit recept geeft Amy aan dat je de peanut butter chips kunt vervangen door chocolade chips. Ze verwijst verder naar het boek The Italian Baker van Carol Field. Deze buns zijn geinspireerd op Carol's recept voor chocoladebrood. Zo lenen de 'echte' bakkers toch ook weer van elkaar.....Ik heb ze gemaakt met half chocolade chips en half peanut butter chips.Chocolate (Peanut Butter) Buns Recept printen2 theelepels droge gist60 gram water, 40 - 46 graden C57 gram suiker400 gram ongebleekte bloem (ik heb 430 gram gebruikt)4 eetlepels cacao8 gram zout240 ml warme koffie, 32 graden C1 eidooier10 gram ongezouten zachte boter113 gram peanut butter chips of chocolade chips Afwerking:120 ml koud water1 1/4 theelepel maizena Los de gist en 1/4 theelepel van de suiker op in het warme water. Laat 3 minuten staan.Meng de tarwebloem, cacao, de resterende suiker en het zout in een aparte kom.Meng de warme koffie, eidooier en de boter door het gistmengsel. Voeg geleidelijk het bloemmengsel toe.Kneed (bijv. in een standmixer of bbm) tot ee ...